Çöpsüz Üzüm


“Bir insan, herkesle iyi anlaşamaz!” deyip, samimiyetsiz, ikiyüzlü veya yalaka olduğumu ima etmiş eski müdürüm. Yani galiba. Ben birinci ağızdan duymadım, işten ayrıldıktan epey sonra, işteki yakın arkadaşlarımdan biri ağzından kaçırmıştı.

Ben kaprislisi, kaprissizi, eğitimlisi, eğitimsizi, çalışkanı, kaytaranı bütün şirket çalışanlarıyla iyi ilişkiler içinde olunca, doğal olarak onun da garibine gitmiş, herkesle anlaşabilen birisinin olabileceğini aklı almamış.

İlk duyduğumda şaplak yemiş gibi oldum, kendimi sorguladım. Gerekten o kadar değişik karakterde, o kadar değişik özellikte, farklı uçlardan arkadaşım var ki… Hepsiyle geçinebilmek nasıl mümkün olabiliyordu?

üzümSonra kendi kendime bunun samimiyetsizliğimden ya da yalakalığımdan değil de karaktersizliğimden olduğu sonucuna vardım. Karaktersizlik dediysem kötü manada değil. keskin köşeleri olmayan, kaprissiz yapımdan dolayı yani, herkesin fikrine eyvallah dememden dolayı yani, kendime ait direttiğim fikirlerim olmamasından dolayı yani…0 günden sonra her “farketmez” diye cevap vereceğim soruya, şöyle bir durup “gerçekten farketmez mi acaba? Yoksa bunu karaktersizliğimden mi söylüyorum” diye düşünmeye başladım.

Geçen gün bir arkadaşım, bir başka arkadaşım hakkında dedi ki: “Ben onunla senin kadar uyumlu bir ilişki yakalayamadım!”Bu cümle kafamda yankılandı. Al işte karaktersizliğimin yine altı çizilmişti. Öyle miydi, böyle miydi düşünürken bu sefer farklı bir sonuca vardım.

Hayır, ben herkese eyvallah diyen birisi değilim. Kendime ait fikirlerim elbette var. Ancak başkasının önerdiğine “Oluuur, farketmez” demenin benden çalmak yerine beni zenginleştireceğini düşünüyorum. Karşımdakinin ne eğitim aldığı, hangi sosyo ekonomik yapıda olduğu, inancı, ne giydiği, ne yediği, nasıl göründüğü benim için hiç önemli değil. Her fikri süper bir fikirmiş gibi dinliyorum. Yargılamıyorum. Kötülemiyorum. Bunun için de herkesle anlaşabiliyorum. Aferin bana. Bence harika bir meziyet.

Bunu düşündüğüm anda buruk bir anı geldi aklıma.Bu harika meziyetimin başıma açtıklarından sadece biri…

1993 yılı. Üniversitede 2. yılım. Yaz tatilinde Gençtur’un yurtiçinde düzenlediği farklı yaşlardan, farklı milletlerden gençlerin olduğu gönüllü çalışma kamplarından birine katılmışım. Batıdaki illerimizden birinin köyünde 20 kadar genç, köye gelecek su borusu için kanal kazıyoruz. Sabahları kazma kürek sallıyor, akşamları da köydeki evlere ev oturmasına gidiyoruz. Çay ve bisküvi eşliğinde köylülerle sohbet ediyoruz. Daha doğrusu yabancılarla köy halkı arasında ben ve diğer  Türk arkadaşlarım çevirmenlik yapıyoruz. Gece yatmaya da muhtarlığın misafirhanesine gidiyor, bir odaya kızlar, bir odaya erkekler tıkışıp uyuyoruz. Köylülerle, gönüllü grubun arasında köprü olmaktan dolayı biz Türkler biraz daha ön plandayız. Muhtar ve muhtarın yeğeni de Türk misafirperverliğini gösterebilmek adına devamlı bizimleler. Sabah köy kahvesinde ettiğimiz kahvaltıdan başlayıp yattığımız ana kadar…İlk hafta klasik turist hastalığı ishal olanlar, ayılan-bayılanlar filan oldu. Traktör tepelerinde sağlık ocağına gittik. Velhasıl muhtarlarla pek içli dışlıyız.

Neyse köydeki 2. haftamızda bir köy düğününe davet edildik. Muhtarın bir akrabası evleniyordu sanırım. Sen muhtarın yeğeni, benim bu samimi tavırlarımı yanlış anla, benden 5-6 yaş küçük olmaya filan da bakma, şehre gittiğinde al bir kolye, içine de: “KORUYUCU MELEYİN ÇETİN’DEN(*)” diye yaz, bunu da düğünde gel bana ver!

“Bak ablacım, yanlış anladın beni.” diye araya mesafe koyuverince ben, çocuk bir daha uğramadıydı yanımıza. Muhtar da sabah kahvaltılarından reçeli, öğle ve akşam yemeklerinden eti kaldırdıydı…”He” deyiversem o düğünün peşine eklenir, davullu zurnalı muhtar gelini olur muydum bunu hiç bilemeyeceğim.

Tek bildiğim, ben akıllanmadım, aynı kibar ve hoş görülü tavrımı korumaya devam ediyorum, her talep edene kapılarımı ardına dek açıyorum. Zaman zaman yanlış anlaşılmak pahasına!

*Not: Koruyucu meleğimin ismini tabi ki değiştirdim.Kibarlığımdan:)
Reklamlar

13 thoughts on “Çöpsüz Üzüm

  1. Ay alemsin sen yahu, koruyucu meleyin ha:)) Ay dur bir daha güleyim hahahaha 🙂 Ve fakat sankim kendimden izler gördüm sende, ne olicek halimiz 🙂

    • Ben zati yazılarından birine “aaa benim ilerideki halim” gibi bir not bırakmış olmalıyım! Koca web aleminde kesişmemiz sadece ve sadece “benzerler birbirini çeker” ilkesinden olsa gerek! Ne olicek, kapıları aralayıp, misafir ağırlayacağız sürekli:)

  2. meleyim beniiimmm meleyim benim ilk gözağrııımmmm meleyim benim…. hep öyle kaaalllll hep öyle kaallllll….. biraz şarkılı türkülü olmadı ama muhtarlıkta yapamadıgın davullu zurnalı dugunun yerıne sayalım :)))))))))9

  3. Esra’cığım bu yazıyı okurken ben de bir anımı hatırladım yakın tarihli… Sanırım ben senin en çok bu huyunu seviyorum, yargılamayan, hoşgörülü Esra! :))

  4. Yıllar önceye gittim birden.Çok benzeri bir yorum benim için de yapılmıştı zamanında.Ben de aynen senin vardığın sonuca varıp aynı yolda devam etmiştim.İnan ki hiç zararını görmedim.Bu müthiş özelliğim sayesinde bir gün tökezlersem sayısız elin bana uzanacağından eminim.Aynen devam et.Ben seninle gurur duyuyorum.

  5. Ona karaktersizlik denmez yaw, denmemeli yani. Şimdi ne denir bulamadım ama… Empati yapan, dinleyen, fanatik olmayan falan denir belki… Hay Allah… bilemedim. Ama devam et. Boşver. İnsanlarla iyi geçinmek kötü değil iyi bir meziyet.

  6. Herkes seni sevgiyle anıyor ya, arayıp soruyor ya boş veeer, sen hep böyle kal. Sendeki bu birikmiş anıların bir kitapta buluşması dileğiyle canım arkadaşım

  7. bana da bir arkadaşım (erkek) sen böyle herkese güleryüzlü davranıyorsun, o yüzden tanıştığın tüm adamlar sana sarkıyor demişti. tey allaaaam

    • Hahaaayt. Haklı, herkese gülünür mü? Tanımadan yargılamış(!) olacağım ama giydiği kıyafete bakıp kadının rızası vardır kararını alan, tecavüzcüyü haklı bulan zihniyet de, o erkek arkadaşın bir tık ötesi işte…

  8. Ben de diyorum Esra ablayı hiç görmeden nasıl böyle sevdim, nasıl kaynadı kanım :)) Siz de ben gibisinizz :)) Yanlış anlamaların bu denlisine fazlasıyla maruz kalmışlardanım bende:)) Ama dediğiniz gibi de akıllanmaya niyetim yok. :)) Elinde değil insanın bi kere:) Yaradılıştan hep gülüyor yüzümüzz:)) Ah bi de şu yanlış anlamalar olmasaa 😦

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s