Sankim Donuts


Bizim kızlar bu aralar bilgisayarda donut yapma oyunu oynuyorlar

Oyunda

  • maya, su, un, süt, tereyağ, şeker, yumurta karıştırıyor- kulak memesi kıvamında bir hamur yapıyorsun,
  • oklavayla bir güzel açıyorsun, ortası delik kalıpla kesiyorsun
  • fritözde cozz diye kızartıyorsun
  • sonra da üstünü güzelcee süsleyip kımırt kımırt kımırt yiyorsun

Ela oyundan şevke gelip, “yapalım yapalım” diye tutturdu.

“Kızım bu kek gibi, kurabiye gibi bir şey. Siz yemezsiniz.” dediysem de kar etmedi. Bir kağıda neler gerektiğini yazmış, getirdi.

İnternetten bakıp, kızartmasız bir tarif buldum. Daha hafif olur diye onu yapmaya karar verdik. Malzemelerin neredeyse hepsi var; sadece üstünü süslemek için çikolatamız ve pişirirken tepsiye sermek için pişirme kağıdımız yok.

Ayça’yı evde bıraktık, Ela ile markete çıktık. Normalde kazısan Ela’yı evden çıkaramazsın, 1 dakikada filan hazırdı.

Markete giderken yolumuzun üstü, belki aradıklarımızı buluruz markete kadar yürümek zorunda kalmayız diye annane markete uğradık önce. Market sahipleri evde yoktu. İçeriye süzüldük, eksiklerimizi hiç bir iz bırakmadan oradan tamamlayıp çabucak geçtik hamurumuzun başına.

  • 2 yumurta
  • 4 su bardağı un
  • 1 bardak ılık suda eritilmiş maya
  • yarım su bardağı sıvı yağ (ben 2 kaşık da tereyağ ekledim)
  • 3 çorba kaşığı şeker
  • 1 tatlı kaşığı tarçın

Bunları yoğurup, hamur yapıyorsunuz. Biraz mayalanması için beklemek iyi olur. Biz 2 tezcanlıyla, çok fazla bekleyemedik, tahmin edersiniz.

Dinlenmiş hamuru merdaneyle 1 cm kalınlığında açıp, kalıpla kesiyorsunuz.

Bizde tabi ki kalıp yoktu. Dış çeperi için kavanoz kapağı, iç çeperi için de ilaç kutusu kapağı kullandık. Annemlerden yürüttüğümüz pişirme kağıdını yaydığımız tepsiye dizdik.

Önceden 180 derece ısıtılmış fırında dışı pembeleşene, kendileri pufuduk pufuduk kabarana kadar pişirdik.

Bu sırada 1 tencere kaynamakta olan suyun içine oturttuğumuz kasenin içindeki çikolatalarımız eridi.

Pişen çörekleri fırından çıkardık, sabrımızın sınırlarını zorlayarak bir miktar soğumalarını bekledik.

Bu sırada “üff ne güzel koktu.” “Ay dayanamayacağım” gibi nidalarla iştahımızı körükledik.

O sırada tarifi aldığım bloga gelen yorumları okumak aklıma geldi.

Kardeşim bu kadar mı tutarsız olur. 40 kadar yorum var; kimi süper tarif demiş kibar kibar teşekkür etmiş, kimi de kadıncağıza saydırmış, benim bildiğim donut kızartılır filan diye ahkam kesmiş.

Bir tanesi abartmış: “Tüm malzemeler çöpe gitti, param da yoktu.” demeye kadar vardırmış işi. Yahu madem paran yoktu, donut yapmaya ne kalkışıyorsun? “Ekmek bulamıyorsanız, pasta yiyin.” mi dedi ülkemizden bir yetkili merci?

Yorumları okuduğuma pişman oldum.

Merak içinde çöreklerden birini kemirdim. Pofuduk ve yumuşacık olmamıştı- çok tatlı olmayan yumuşakca bir kurabiye gibiydi. Zaten ben Alman pastasının  paskalya çöreğinin, donut çöreğinin..vb ortak noktası olan  tatlı mı tuzlu mu olduğuna karar verememiş pofuduk ekmek tadını hiç sevmem. İsabet olmuş, bizimki gayet leziz.

Eriyen çikolatayı üstlerine sürdük, biraz renkli şekerleme ve biraz da pudra şekeriyle, nihai dokunuşumuzu da yaptıktan sonra sıra geldi sanat eserimizi yemeye.

Bir heves ikisi de yumuldular.

Ayça bir taneyi bitirdi.

Ela, tahmin ettiğim şekilde, 2 ısırık aldı. “Kurabiyeye benziyor bu, ben kurabiye sevmem. Çok tatlı geliyor” deyip yemedi.

Kurabiyeyi tatlı bulan bu arkadaşın,

  • neredeyse ilk söylediği kelimenin “baklava” olması,
  • 2 tabak künefeyi tek nefeste yiyebiliyor olması,
  • 1 dilim tereyağlı ballı, 1 dilim tahin-pekmezli ekmeğin sabah kahvaltılarının olmazsa olmazı olması ironik tabi!

Bir kaçını bir kutu içinde, yine sinsice evlerine sızarak, üzerinde “afiyet olsun” notuyla annane markete bıraktık. Duyduğuma göre babam “Bir şeye benzememiş” diyerek, 2 taneyi mideye indirmiş. Annemse donutlardansa notumuzu sevmiş!

Ben beğendim vallahi. Zaten bir ben yiyorum.

Şimdi resimlerden özenir yaparsınız filan, peşin peşin söyleyeyim. “Ay bi şeye benzemedi. Malzemeler çöpe gitti. Tazminat davası açacağım” gibi yorumlar olmasın lütfen.

Zaten olursa da siliveririm. Biliyorsunuz buralar benden sorulur!

Reklamlar

7 thoughts on “Sankim Donuts

  1. Yani esefle kınadım seni Esra. Bendeki tarife ( http://selgingb.com/2011/03/04/yemek-tarifi-donut-2/) itibar etme, git ellerin tariflerinden medet um. Peh! En azından benimkinde olumsuz yorum yoktu. Neyse, o tarifi ben de biliyorum. Ben yorumları okuyunca sadece içine konulan malzemelerin niteliğine bakmışi niceliğini kendim kafama göre ayarlamıştım, kaldı ki ilk seferde yağdan yana bonkör davrandığım için biraz beğenmeyip sonrasında tarifimi yenilemiştim.
    Ben de Kemal’in isteğiyle yapmıştım, bir iki tane yiyip yüzüne bakmamıştı.
    Tarifi silme, ukalanın önde gideni olarak gayet makul ve mantıklı buldum. Ellerinize sağlık. Ananeyle dedeye de afiyet olsun.

    • 1 sene geçince tarifin üstünden ben sende olduğunu unutmuşum. Tatlı sevmiyorsun diye de sana bakmak hiç aklıma gelmedi doğrusu.
      Neyse ki senin tarife bakıp arasında dolgu krema koymamışım, onunla uğraşmış olsam ve yemeseler iyice kıl olurdum. Bir kez de bundan yaparım diyeceğim ama yine yemek bana kalacak:) Şunları bir hazmedeyim de.

      Yok yok bu tarif de güzel oldu bence de, malzemelerde sorun yok. Tek sorun biraz daha mayalanmalıydı belki…

  2. Ellerinize sağlık benim güzel prenseslerim.Çoook güzel olmuşlar.Evet not da çok güzeldi.Zaten ‘Zehr olursa yar elinden hoş gelir,Şehd(bal) de olsa gayrıdan nahoş gelir.’Değil mi ama?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s