N.Ç.


“Gel” dedi, “otur kucağıma”

Kapı aralıktı, ama kaçamadım dışarıya,

Yaklaştım uysalca, diyemedim, “ben daha doymadım ana sıcağına”

 

Pijaması gibi buz mavisi gözleri kısıldı,

Etli kırmızı dudakları kaçamadığım kapı kadar aralandı,

Gözlerim korkuyla açılırken, onunkiler şehvetten kapandı.

 

İkimiz de o evde birer konuktuk,

O bir subaydı, bense 5-6’larında bir çocuk.

Küçücüğüm daha be, tek derdim az biraz mutluluk…

 

Hadi insafın yoktu zerre kadarcık,

Bu ne uçkur sevdası, bu mu insanlık?

Son nefesinde eğer istersen helallik;

“Hakkım helal değildir”, var git yoluna

Dilerim huzur bulma ne bu hayatta, ne öte yanda!

Oyuncak bebeği seksi bulan, dekolte varsa tecavüzü meşru kılan, çocuk görünce ağzının suyu akan, 13 yaşındakini rıza gösterecek kadar yetişkin bulan zihniyet… Kendi karanlığınızda boğulun!

Reklamlar

One thought on “N.Ç.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s