Çalkala Behçet


KISIR DÖNGÜ

Yoktu.

Var.

Gülümsedim.

Kahkahaya dönüştü tebessümler

İçim içime sığmadı

    —

Vardı

Yok.

Ağladım.,

Hıçkırıklara dönüştü damlalar

Akıp gideceğini sandım, çoğaldı.

—-

Anladım

hep aynı hikaye:

Bir varmış,

bir yokmuş.    

Biliyorum başlıkla, sonrasında gelen dizeler için ne alaka diyeceksiniz. Ve yine biliyorum;  Nesrin Teyze bu Türk dizisi kıvamındaki kakarakikiriye, ağlak şeyleri sevmediğin için,  en çok sen burun kıvıracaksın. Bu yüzden başlığı depremle dalga geçen bir başlık olarak koydum, en azından orası komik olsun.

Az sonra annem telefona sarılır: “açıkla kime bu?” diye sorar. Ya da Serpil, ESRArengiz deyiverir… En iyisi bunlar olmadan ben açıklayayım; Bu şiir bir aşk şiiri değil. Bu şiir Ağustos 99 depremi esnasında ölen, pek tanımadığım, zaten tanımak için pek de uğraşmadığım Alpay Duman‘a bir pişmanlık şiiri diyelim. İlk önce “vardı, yok” diye başlayan kısmı yazmış, sonra da sırf bir varmış bir yokmuş” kısmını anlamlandırmak için ilk kısmı eklemiştim.

Alpay Duman, benim teyze oğullarımın Deniz Lisesi’nden sınıf arkadaşı. Amcamın kızıyla ise denizci kamplarından tanışıklığı var. Avusturya Lisesi’nde ortaokulu okuduktan sonra, idealist bir şekilde deniz lisesine girmiş, harp okulundaki parlak başarısı sonrası da bir kaç arkadaşıyla birlikte Boğaziçi Üniversitesi’ne mastır için gelmişti. Bizim yolumuz orada kesişti.

Beni 3 koldan tanımanın heyecanıyla belki benden evsahibi nezaketi bekledi. Ben ise gençlik başımda duman umursamazlığıyla ne ona okulu tanıttım, ne de bir arkadaş grubuyla tanıştırdım. Merhaba merhaba anlayacağınız.

Sonra sanırım o mastırın bir kısmı olarak Amerika’da bir üniversiteye gitti. Ben okulu bitirip çalışmaya başladım.

O dönem internetin hayatımıza yeni yeni girdiği, e-mail diye bir yazışma şeklinin varlığından haberdar olduğumuz dönem. Ara ara haberleştik. Hatta aşağıdaki sitem dolu kartı bana oradan atmış. Benim adresimi bilmediği için olsa gerek, kartı amcamların adresine göndermiş. Anlaşılan cevap verme işini biraz savsaklamışım!

99 yılında Amerika’dan döndü, Gölcük’e tayini çıktı. Evli olmadığı ve bu sebeple lojman hakkı bulunmadığı için Gölcük’te bir ev tutmuştu.

17 Ağustos depreminin sersemliği üzerimizden geçip, çok yakın akrabalarımızın sağ olduğu haberini alınca, Alpay’a cep telefonundan “İyi misin?” diye mesaj attım.  Cevap hiç gelmedi.  Onun yerine kuzenlerimden cenaze namazı için yer ve zaman bilgisi geldi. Umarım hepi topu 30 yıllık ömründe kartta “Ama hayatın ve dünyanın güzelliklerini de yaşamalı” satırlarında dediğini kendisi yapabilmiştir.

O depremde onbinler öldü. Bu sadece bir tanesinin, onu pek de tanımayan benim gözümle hikayesi. Van’da kimbilir ne hikayeler var? Her birinin tez zamanda yoktan varolabilmesi dileğiyle…

Reklamlar

11 thoughts on “Çalkala Behçet

  1. Gercekten cok guzel ve anlamlı. Tanıdıgım Esra ya uymadı aslında bu yazdıkların, yardımsever ve herseye kosan arkadasıma. Demek gercekten genclik basında dumanmıs…. Belki de böyle dizelerin ortaya çıkması için yaşanması gerekiyormuş…

    • Ya tabi, birazcık daha tanımaya gayret etmemiş olmamadan pişmanlık duyduğum için kendi umursamazlığımı çok acımasız ifade etmişim. Aslında, mesela o Amerika’dayken MFÖ bir Best of çıkarmıştı. (Henüz “Nostalji albümü” furyası başlamamıştı:P ). Emaillerden birinde ben MFÖ konserine gittiğimi söyleyince o da çok özlediğinden dem vurmuştu. Ona bu MFÖ kasedini yolladığımı hatırlıyorum. Çok da taş kalpli değildim yani ama sanırım can ciğer kuzu sarması olmamam, samimiyetimi yanlış değerlendirmemesi içindi. Yabaniliğimden yani!

  2. Esracım, Yazına attığın başlıkla beni tuzağa düşürüp ağlattın… Zaten kaç gündür ya ağlıyor veya ağlamaya zemin arıyoruz. O zengin duyguların ve ifade edişin…Ve de şiirin çok güzel.

  3. Ne diyiim sana ESRA….Allah Alpay’a ve diğerlerine rahmet eylesin.Herşeye rağmen yazın da şiirin de çok güzel.Sevdiğim bir şarkının sözlerini hatırlattı bana:’Hayat bu,bir neş’eden gönülde bin gül açar.Bir damla göz yaşından gizli bir umman taşar…’

  4. Hep vaktimiz var sanıyoruz bu hayatta… sonra bir varmış bir yokmuş oluyoruz. Yazını çok beğendim Esra.

    Annane’nin şarkı sözü de sarstı beni. Şimdi gidip bu şarkıyı araştıracağım. Hiç bilmiyormuşum.

  5. Münir Nurettin Selçuk’un Kürdilihicazkar bestesi….
    ‘SEVGİ DİLLERDE YARA,GÖZÜMÜZDE RÜYADIR
    İZ BIRAKAN BİR HATIRA,RUHUMUZU KANATIR.
    SEVERİZ USANMADAN,NELERE KATLANIRIZ
    GÜLERİZ ZAMAN ZAMAN ,AĞLARIZ,YALVARIRIZ.
    HAYAT BU,BİR NEŞ’EDEN GÖNÜLDE BİN GÜL AÇAR,
    BİR DAMLA GÖZ YAŞINDAN GİZLİ BİR UMMAN TAŞAR’ Sevgiler…

  6. Merhaba, 3 hafta evvel Alpay’ında bir öğrencisi olduğu Avusturya Lisesi’nde beraber okuduğum bir kadim dostumu kaybettim. Cenaze sonrasında kaybettiğim arkadaşımın ilk kaybettiğimiz arkadaş olmadığını, 1 sene aynı sırada oturduğum Alpay’ın de 1999 depreminde vefat ettiğini öğrendim. Ve bu yorumu yazmadan internette Alpay Duman adını aradığımda bu blog’u buldum.

    Alpay Avusturya Lisesi’nde Hazırlık sınıfını 1. olarak bitirdikten sonra, bizden ayrıldı ve Deniz Lisesi’ne gitti. İlk sene en iyi arkadaşımın beni ve bizi bırakmasını sindirememiş olan bizler onu ne aradık ne sorduk.

    İyi kalpli, mert ve dobra ve delikanlı olan Alpay’ın kaybını 3 hafta önce öğrenmek benim için de hoş değildi. Ama kendimizi suçlamak yerine hayattan dersler çıkarıp, bundan sonraki hayatımıza uygulamak bence en büyük ders.

    Geç olsa da, Allah mekanını cennet etsin. Mezarını bilen varsa söyleyebilirse çok sevinirim.

    Saygılarımla,
    Ali Acar

  7. Bu hikayeyi diğer taraftan duymak da varmış…

    30 uncu yaşını kutladıktan 3 hafta sonra kaybettik. Ben de Gölcük de görev yapıyor idim; her gün İstanbul dan gelir dönerdik iki kardeş; arada da pazartesi geceleri orda kalırdık, çünkü salı sabahları şantiyede işveren toplantısı olurdu, ve deprem pazartesi gecesi oldu. Aslında o gece İstanbul a dönmeyi düşünmüştük, ama bazı arkadaşları ile gece yarısına kadar çalışılması gerekiyordu, atış kontrol sistemleri için milli yazılım geliştiriyorlardı… Kader…

    Yaptıklarını, yaşadıklarını hep keyif ile yapardı. Özellikle deniz lisesine başladıktan sonra, evde ders çalıştığını hatırlamıyorum. En büyük keyiflerinden biri idi boğaza karşı bir cafede ders çalışmak. Akdeniz görevleri sırasında güney Avrupa sahillerini gezmek için her fırsatı değerlendirdi… US de bulunduğu sürede US i karışladı desem yeridir herhalde… Memur çocukları olarak hani tutumlu olmak gibi bir ön ayar vardır; bir keresinde tutumlu olmadığı için sitem bile etmiş idim, gezmek ve görmek için yaptığı harcamalar için… Şimdi sanki bilmiş, iyi de yapmış diyorum.

    Boğaziçi üniversitesinde master yapmayı düşünmüştü, ama olmadı… Bazen kader çok ayrı yol haritaları yaratıyor. Eğer o lise sonda iken, meclisten kanun zamanında geçebilse idi, harp okulunu US de okuyacaktı; belki de tanışmamış olacaktınız… Eğer US Naval Postgraduate School daki master sonrası teklif edilen doktorayı kabul etse idi, deprem esnasında US de olacaktı… Belki de bu şiir hiç yazılmayacaktı…

    Kendisi için özel olan insanlarda özel izleri var… Bende de onlara olan beğenisinin hatıraları…

    Özlem ve Esra Danacı kuzenleri; bu posta yorum atan Ali Acar ismini hatırlıyorum…

    Mezarı Yeniköy yeni mezarlıkta… Yeni kısım mezarlığın ortasından geçen patikanın yukarıya yakın kısmında solda, patikaya bitişik.

    Sevgilerimizle,

    Alper Duman
    alper.duman.ca at gmail.com

    • Sevgili Alper,

      Bin bir duygu uyandırdı mesajınız. Ama en yüreğime dokunanı “iyi de yapmış” cümlesi oldu. Sonuçta ne kadar çok İYİ Kİ’lerimiz varsa, o kadar güzel, o kadar dolu dolu bir hayat yaşamışız demek değil mi? İyi ki de gezmiş, görmüş, boğazın tadını çıkartmaya vakit ayırmış…

      Yorumunuz için sonsuz teşekkürler. Ruhu şad olsun Alpay’ın da.

      Sevgiler, güzellikler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s