Filmekimi – 10 yıl sonra


Son gittiğim tiyatro        : Rapunzel

Son gittiğim film              : Kungfu Panda 2

Son gittiğim sergi            : Çizgilerle Winx Club Sergisi (bu arada kızınızı götürmeyi düşünüyorsanız, sakın gitmeyin “olağanüstü bir şölen” diye tanıtımını yaptıkları sergi, salonun cafesine asılan 15 tane Winx posterinden oluşuyor. Çocuklar büyük hayal kırıklığı yaşadı bizimkiler)

Son gittiğim bale             : Ayça Sultan’ın bale kursu

Liste uzar gider…..

Hal böyleyken, kendi zevkime uygun bir etkinliğe gitmek, takdir edersiniz ki, mutluluğumu ikiye katladı.

Bu sene 2 filme bilet aldım. Öyle ödüle mödüle, yönetmenine bakmadım. Konularını okudum, “mizah unsurları içerir” yazanlara bilet aldım. İlkine vaktinde yetiştim, keyifle seyrettim.

İkincisine 2 kişilik almıştım, yanıma yoldaş olarak kardeşimin karısını seçtim. İstanbul’un ilk yoğun yağmurlu günü olması dolayısıyla 15 dakika kadar geciktik. Kapıdaki görevliyi ilk filmimden tanıyorum, kıvırcık uzun saçlı, öğrenci kılıklı genç bir çocuk. Oturmuş köşede kitap okuyor, salonun kapısı sıkı sıkı kapatılmış, önüne de bantlı çubuklar çekilmiş. Yanında da 3 kız, suratları asık oturuyorlar.

Ben: Burası “geç kalanlar” köşesi mi?

Kızlar: Eveeet. Sadece 4 dakika geciktik, almadılar

Ben: (En sempatik bakışımla, çocuğa bakarak)Bu durumda bizim hiç şansımız yok herhalde?

Çocuk: (Kitaptan kafasını kaldırarak, gülümseme emaresi bile göstermeden) Yok

Orada o kızlar olmasaydı, ağzından girer, burnundan çıkar girer miydik bilmiyorum? Salon kapısının sağından solundan sıvışabilir miyiz diye kapıya doğru son bir sorti yapıp, sızacak bir delik bulamayınca sessizce kaderimize razı olduk; karşıdaki cafeye yöneldik.

Kızlar pes edip gidince, Özgün şansımızı bir kez daha denemek istedi. Elleri cebinde, sen benim kim olduğumu biliyor musun edasıyla çocuğa yaklaştı.

Özgün: Sen mi alıyorsun seyircileri içeriye

Çocuk: (kekeleyerek)E-evet. Ben ve arkadaşım Hakan

Özgün: Kaç kişi var içeride?

Çocuk: (Laf nereye varacak acaba bakışıyla) Bilmem

Özgün: Sen almadın mı içeriye? Az mı çok mu?

Çocuk: Çok değil

Özgün: Ayıp değil mi, festival filmine? Verilen emeğe? Azıcık kişi seyredecek. Bari bizi de al da emeğe saygı gösterilmiş olsun.

Çocuk: (Aaa gülümsedi mi ne?) Yok alamam, kural böyle

Velhasıl, güzel bir kahve içtik. Filme giremedik. 10 senede ne değişmiş derseniz; artık geç kalınca ne derseniz deyin içeri almıyorlar. Siz siz olun GEÇ KALMAYIN.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s