Salya Sümük


Ağlayanlar sardı dört bir yanımı. Bugün, herhalde, payıma düşen ağlayanları teselli etmek.

Sabah okula gelirken, arabamızın plaka değişimi ile ilgili olarak bu tip işler yapan arkadaşımız aradı. Gelip arabayı alacağını, bize de işlemler halledilene kadar başka bir araba bırakacağını söyledi. (Numarasını ister misiniz?) Ela hemen kulak kabartıp, bugün bu plakayla son günümüz olduğunu anladı. Ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Öyle böyle değil, çocuk nefessiz kaldı. Gözlerini, nasıl yaptıysa, 2 dakikada kan çanağına çevirdi.

Ben birkaç şey geveledim, ama faydasız, otomatiğe bağlamış tam gaz ağlıyor!

Ayça: Ela ağlamandan midem bulandı, inan.

Ela: Bööööööööğğğh

Ayça: N’olucak, alt tarafı plaka.  Arabayı kopya çeken yakalanınca, eski plakayı tekrar alırız

Ela: Bööööööğğğğh

Ayça: Ya, bak benim adıma da plaka filan yok. Onu n’apalım?

Ela: (Ağlamaya ara vererek) Hııı. 4 harfli plaka olmaz bi kere. Babam “bir daha aynısını alamayız” dedi. “Bu SON günümüz” dedi. Bööööööğh.

Ayça: Ya bak gerçekten midem bulandı. Şimdi üstüne kusacağım.

Ela: Ben de senin üstüne işerim.

(Hah ağlak ortam dağıldı. Ama müdahale vakti de geldi.)

Bu arada okula geldik, Ela’nın arabayla birlikte plakası görünür şekilde bir resmini çektik. Gözler kırmızı ve şiş. (Aynı şekilde benim de bir önceki arabamızla resmim var; o resimde benim gözlerime ek olarak karnım da şiş! Ela doğacağı zaman, onu satıp, bunu almıştık. Zaten plakada Ela bulunca, çocuğumuzun adını da Ela koymuştuk. Yani isme göre plaka değil, plakaya göre isim koyduk biz.)

Ela sustu. O da ne, içeriden ağlama sesleri geliyor. Yeni başlayan bir minnoş, annesinden ayrılmak istemiyor.

“Gel buraya gel. Şimdi gelecek annen.”

Reklamlar

2 thoughts on “Salya Sümük

  1. Ah canim uzulur tabii, biz bile biliyoruz plakanın alınıs macerasını, hatta annecigin simdiki cocukların sansından bahsedip siz daha kucukken bir wolksvagen e nasıl da ailenin tum fertlerinin sıkıs tepis bindigini anlatmıstı.
    Bu hikayeyi yine okurların ile paylaşman gerekir

  2. Ah bizim sarı vosvosumuz!29 Ekim’de Ankara’ya gidişimizde vosvoslar da Anıtkabir’deydi. Hep gözlerim onu aradı, 06 plakalıydı çünkü. Onu da gözyaşlarıyla uğurlamıştım. Onunla çoook maceramız var. Birkaçını, yeri gelince anlatırım tabi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s