Ay, suyum geldi!


Bugün minnoş kızımın doğum günü. Bugüne özel, erkekleri sıkmak pahasına, onun doğumunu anlatmak istiyorum.

Henüz doktorun verdiği doğum gününe 3 haftadan çok vardı. Kocam hem doğumu kaçırmamak, hem de doğum sonrasına gezi bırakmamak için beni “sakın doğurma ha” diye tembihleyip, iş seyahatine gitti. Ben de tabi, çocuğum ve göbeğimle birlikte annemlerin yanına yollandım. O gün abla olmaya hazırlanan kızımı eğlemek için Darıca Hayvanat Bahçesi’ne gittik, gün boyu koca bahçeyi dolaştık. Üstelik bir ara kaprislerine boyun eğerek 15-20 kiloluk kızımı kucağımda taşıdım. Bütün gün güneş altında dolanırken fena amele yanığı olmuşum, kırmızı beyaz dolaşıyorum. O hararetin üzerine, eve dönünce oturup koca bir karpuz yedim.  Hafta sonu olduğu için, akşam annemlere misafir geldi,  içkili, sohbetli yemek masasında muhabbet ediyorlar. Saat gece 11 gibi, suyum geldi. Annemi çağırıp durumu anlattım. Annem şaşkın şaşkın, sanki kendisi iki doğum yapmamış, kimbilir kaç doğuma da şahitlik etmemiş gibi “N’apıcaz?” dedi. “N’apıcaz anne,  doktoru arayacağız, hastaneye gideceğiz.” dedim.

Doktoru aradık, e doktor da büyük ihtimalle içki masasında; arkadan kahkaha sesleri, müzik sesleri filan geliyor. Ne yapsın adamcağız, mecburen o da ayıldı. “Ben hastaneyi arıyorum, siz yola çıkın!” dedi.

İşte o anda evde olağanüstü hal ilan edildi: annemin arkadaşlarından biri herkese koyu birer kahve yaptı, biri bana hastane için gecelik, bebek eşyası vb den oluşan bir çanta hazırladı, bir diğeri ameliyata girme ihtimalime istinaden ojelerimi çıkardı (ne akla hizmet sürmüşsem?). Büyük kızımı kardeşime emanet edip, babam, annem, ben yola çıktık. Babam o kadar telaşlıydı ki, yanlış yollara filan girdi. Arkadan ona yolu ben tarif ettim.

Neyse hastaneye vardık, kaydımı yapıyorlar, hemşire soyadıma bakıp (Akalın), “Demet Hanım da gelecek mi?” diye yanındaki arkadaşını dürterek, sırıttı. Ben de “yoo, maalesef onun konseri var.” diyerek geri sırıttım. Doğru mu söylüyorum, espri mi yapıyorum, emin olamadı. Yahu baksana, kocam yok yanımda, ne Demet Akalın’ı?

Neyse aletler bağlandı, o ölçüldü, bu biçildi. Bu arada doktorum geldi. Kuzu henüz dönmediği için sezaryene karar verildi. Gel gör ki, koca bir karpuz yediğim; midem ve bağırsaklarım dolu olduğu için bir müddet beklemek zorunda kaldık. Aslında biraz da ameliyat ekibini bekledik; nöbetçi ekip çok ciddi bir ameliyattaymış. O bitmeyecek gibi olunca yeni ekip topladılar, tabi çoğunu alem masalarından… Anestezist, yazık, ertesi gün bisiklet yarışına girecekmiş-erkenden yatmış. Onun da programını bozdum!

Daha ameliyata girmeden, görümcem ve kocası da geldiler. Onlar da püfür püfür şarap kokuyorlar! Herkes pek bir neşeli.

3:30 gibi filan biz öyle kakara kikiri girdik ameliyata. Benim en büyük endişem amele yanıklarım, öyle koca göbeğimle kırmızı-beyaz pek komik görünüyorum. Neyse üzerime yeşil örtü örtülünce yanıklarım kapandı! Sadece alt kısım uyuşuk, bisiklet yarışı muhabbetini filan dinliyorum.

Bebek çıkınca ben başladım hıçkıra hıçkıra ağlamaya. Doktor bana doğru eğildi: “Biraz sakin olabilir miyiz? Sallantıdan dikiş atamıyorum.”

İşte böyle, babamız da öğlen gibi yetişti. 4 sene önce, BUGÜN.

Reklamlar

9 thoughts on “Ay, suyum geldi!

  1. Allah analı babalı büyütsün… Tü tü tü 41 kerre maaşallah. Benim annem de 43 yıl önce bugün, 3,750 biri, 4 kg öteki, ikiz kardeşleri normal doğum inen dünyaya getirdi. Haklarınız ödenmez, ödenemez. Her anne kesin cennete gider…

    • annene çifte bravo; nasıl beslediği, nasıl taşıdığı ve nasıl doğurduğu bence bilim açısından incelenmeli. Sizin bir de ergenlik döneminiz var ki, ağbinizle birlikte 3’ünüze nasıl yiyecek yetiştirmiş acaba. Bizi bilmem ama onun cennetlik olduğu kesin.

  2. Hosgeldin Ayca,
    Esra nın, biz yakın arkadaşlarına hamile olduğunu bildirişi de değişik oldu. “Ayşe tatile çıktı” Malum işyerinde herkesin bilmesine gerek yok
    Eh gelişi de sürprizli olur tabii. Arkadaşımız Çigdem ile Erdek te güneslenirken, Çigdem in telefonu çaldı, “Aaaa, Esra dogurmus”, “Nasıl, hani onun daha gunu vardı” Saskınlıkla kalakalmış iki insa diyaloğu biraz da yanında olmamanın burukluğu.
    Not:Bir de Ela nın doğum sürprizi var ki, onu da Esra nın anlatımından sonra yorumlayacağım

    • Ya evet Ayşe’nin tatile çıkma ihtimali olan dönem, benim açımdan gergin bir dönem olduğu için öyle söylemek icab etmişti.
      Amaan her doğum bir sürpriz!

  3. Benim de suyum geldiginde kocam yanimda yoktu. Bir baska doktor arkadasla kanapelere yayilmis sohbet ediyorduk. Arkadasim o kadar heyecanlandi ki nedense normal stetoskopla CKS dinlemeye calisti! Bir sure sonra ben ayildim da hadi hastaneye gidelim dedim. Adamlara bu gibi durumlarda pek guvenmemek lazim. Benim de yazasim geldi bunu okuyunca kendi dogumumu… Belki bir gun… Tesekkurler. Gule gule buyusun.

    • Ay çok heyecanlandim, şimdiye kadar hep beni tanıyanlar yorum yaptı. Bu ilk gercek okur yorumum. Esas ben teşekkür ederim, dogum hikayenizi takipteyim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s