Bekledim de gelmedin….


25 yıl kadar önce Bandırma’ya yeni taşındığımızda, barlar sokağında bir apartman dairesinde oturuyorduk. Henüz konu komşuyla tanışmamışken ve ilçede ahbap edinmemişken, bayram gelip çattı.  Hatırlıyorum öncesinde kolonya şişelerimiz dolduruldu, çikolatalar, lokumlar, şekerler alındı. Misafir odasının hep kapalı duran kapısı aralandı, koltukların üzerindeki örtüler kaldırıldı, misafirlik sigaralar kristal sigaralıklara dizildi… Annem bizi de giydirdi, taradı, süsledi. Tek eksiğimiz misafir!

Birinci gün gelen giden olmadı, ikinci gün yine yok. Hazırolda bekliyoruz, zil bile çalmıyor. En azından bahşiş için davulcu, şeker için çocuklar filan gelmez mi? Nasıl memleket?

Kardeşimle artık duramadık, camı aralayıp, aşağıya doğru bağırdık:

“Gelin. Geliiiin. En güzel ikramlar bizde. Çikolatamız var, baklavamız var, kolonyamız var. Buyrun. 3. Kat, bilmemkaç numara…” Barlardan çıkan birkaç sarhoş, boş gözlerle yukarı baktı. Yine gelen giden olmadı. (Gerçi  iyi ki de olmadı, seslendiğimiz hedef kitle yanlış!)

Her yazı sonrası bloga kaç kişi girmiş, kaç kişi okumuş’a bakarken ister istemez bu anıyı hatırladım. Her yazı koyduğumda “gelin, gelin en komik yazılar burada” diye çığırıyorum ya. Hazırlık yapınca, insan diğerleriyle paylaşmak istiyor. Halbuki, kardeşim, otur keyifle baklavanı, çikolatanı kendin ye, di mi? 

Yine de siz gelmek isterseniz gelin. Yanınızda arkadaş getirmek de serbest.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s